Na mijn 2 nachtjes van “blaffend entertainment” om 4u30 ’s ochtends, had ik gedacht dat baasje zou hebben toegegeven. Maar nee … ik had haar onderschat: ze kwam met een grotere bench op de proppen. Blijkbaar dacht ze dat ik met iets meer ruimte al gepaaid zou zijn. En, ik zal eerlijk toegeven, heel even heb ik getwijfeld maar na één nacht heb ik me terug herpakt! En met succes want … wiens supercool hondenkussen is dit op de foto denken jullie?? Yes, mine : bench out – chill kussen in!
’s Nachts slaap ik in mijn bench. Op zich best wel een knus plekje waarin ik regelmatig uit eigen beweging een dutje doe. Maar ’s nachts sluit baasje de bench nog steeds af. De voorbije week heb ik haar meermaals laten merken dat een gesloten deur me niet langer zint en ben ik even lekker gaan blaffen. Eerst een paar dagen rond 6u maar dat weet baasje aan één of andere wissel van zomer- naar winteruur. De voorbije 2 dagen heb ik het om half 5 geprobeerd en ik heb het gevoel dat de boodschap langzaam doordringt… benieuwd wat ze vanavond gaat doen!
Mijn baasjes lezen graag boeken en strips. Bij hun bib-bezoekjes mag ik telkens mee. Leuk want in de bib hebben ze een coole lift: op en neer, het doet me niets … of toch niet veel. En qua boeken, het boek over een collega hulphond is misschien wel het lezen waard. Ik hoop alvast dat ik hem later kan evenaren: Endal, die held van een hond!
Ik…ik ben een propere jongen. Spirit daarentegen neemt het niet zo nauw met zijn “persoonlijke hygiëne”. Af en toe kan ik het niet meer aanzien en help ik hem een handje. Vies hoor zoals die oren er binnenin uitzien. Die kosten me meer dan één grondige likbeurt! Nu begrijp ik trouwens waarom hij baasje af en toe niet hoort…
Zaterdag ben ik samen met mijn Dyadis makkers naar de markt in Aalst geweest. Super leuk vond ik en ook heel wat marktbezoekers: we leken wel een kermisattractie, zoveel toeschouwers hadden we. Alles ging prima en ik scoorde goed bij baasje en de omstaanders tot er een trap ons pad kruiste… dat was nog even te hoog voor mij gegrepen. “Op” lukte mij nog, zij het met trillende poten maar voor “af” heb ik forfait gegeven. To be continued vrees ik…
Jullie zullen het niet geloven maar zondag ben ik naar de kerk geweest. Het was Sint-Hubertusviering. Bijna een uur heb ik me daar, samen met verscheidene van mijn Dyadis vriendjes stil moeten houden en dat terwijl er gepreekt en gezongen werd en “The Greenfields” voluit op hun jachthoorns bliezen. Naast ons zaten er roofvogels, achter ons verschillende andere honden… een ganse klus dus om rustig te blijven. Maar het is me gelukt, of toch op een paar keer blaffen na … Na de misviering werden we gewijd met “heilig” water, lekker water zo vond mijn Dyadis vriendje Obi. Hij had zo een dorst dat de emmer wijwater eraan moest geloven. Schol Obi!
[wds id=”2″]
Spirit en ik ravotten de ganse dag: lopen, trekken, voetballen, worstelen, … Spirit is overduidelijk de beste voetballer van ons tweetjes maar als het op worstelen aankomt …
ben IK de grote winnaar!
Jaarmarkt. Het uitgelezen moment vond baasje om mij nog wat indrukken te laten opdoen. De ganse rimram heb ik gezien en beleefd: van vogeltjes tot dikbilstieren, van de paardenmolen tot de rups, van het smoutebollenkraam tot de hamburgertent… veel tumult en vele (lekkere) geuren maar cool als ik ben heb ik al deze beproevingen weer met glans doorstaan!
Baasje wil dat ik kennis maak met zo veel mogelijk diersoorten. Hiervoor gaan we af en toe op uitstap. Deze week zijn we naar vrienden geweest die naast een overenthousiaste Bullmastiff pup – of puber (?) – van een jaar, ook een paard, een pony, kippen en een kat hebben. Een leuke beestenboel dus … Van de paarden was ik echt niet onder de indruk, de kippen lieten me koud en de kat … die maakte zich zo snel ze kon uit te voeten. Restte er dus enkel de Bullmastiff nog en ik moet toegeven … voor hem heb ik wel het onderspit moeten delven!
Week drie bij mijn gastgezin is ingezet en mijn eerste Dyadis training is achter de rug. Bij aankomst op de training was ik even onder de indruk toen ik al die soortgenootjes zag. Op dit moment ben ik de jongste van ‘t gezelschap wat niet wil zeggen de stilste, dat heb ik alvast even duidelijk gemaakt. Tijdens de les vlogen de commando’s “Sit”, “Couché”, “On y va”, “Af”, … me om de oren. Niet makkelijk om in al die vreemde talen te achterhalen wat baasje van mij verwachtte maar ik heb het er flink vanaf gebracht. Sindsdien oefenen we elke dag maar dat vind ik prima want oefenen = snoepjes!